Kazimierz Niemczyk, Antoni Bruzgielewicz , Robert Bartoszewicz, Jarosław Balcerzak, Emilia Karchier
Połowiczy przykurcz twarzy jest rzadkim objawem o niejednorodnej etiologii. Istotę zaburzeń stanowią napadowe, mimowolne skurcze mięśni połowy twarzy, przymknięcie szpary powiekowej, pogłębienie zmarszczek i bruzdy nosowo-wargowej. Wśród przyczyn przykurczu wyróżnia się patologie w obrębie mózgowia, takie jak: ropnie, guzy, zapalenia i urazy mózgu, tętniaki i malformacje naczyniowe. Najczęstszą patologią objawiającą się połowiczym przykurczem mięśni twarzy jest konflikt naczyniowo-nerwowy. Patomechanizm poporażennego przykurczu twarzy nie został ostatecznie wyjaśniony. Uważa się, że istotną rolę w tym procesie odgrywają zaburzenia regeneracji włókien na skutek zbyt forsownej rehabilitacji.
57-letni mężczyzna leczony był w Klinice z powodu prawostronnego porażenia nerwu twarzowego, które poprawiło się po rehabilitacji. Pacjent zgłosił się do Kliniki ponownie po upływie kilku miesięcy z objawami połowiczego przykurczu mięśni twarzy po stronie prawej. Przez wiele miesięcy stosowano terapię za pomocą toksyny botulinowej, podawanej w mięśnie twarzy, uzyskując nieznaczną poprawę. Nasilająca się frustracja pacjenta skłoniła autorów do próby wykorzystania techniki wybiorczej neurektomii, opisanej przez Fish’a. Zabieg polegał na częściowym przecięciu poszczególnych gałązek nerwu twarzowego wypreparowanych z miąższu ślinianki przyusznej. W wyniku zabiegu nastąpiła znaczna poprawa symetrii twarzy i ustąpienie dokuczliwych skurczów. W okresie pooperacyjnym nie występowały poważne powikłania. Efekt operacji utrzymuje się w 10-miesięcznym okresie obserwacji.
słowa kluczowe: patomechanizm, konflikt naczyniowo-nerwowy, porażenie nerwu twarzowego, toksyna botulinowa, operacja Fish’a, pathomechanism, neurovascular conflict, facial nerve paresis, botulin toxin, Fish surgery
strony: od 45 do 49 |
Artykuły oryginalne
![[ ZAMKNIJ ]](_cl0.gif){kind=small}